Περιοδικό Ιστορία
ΠΑΡΙΣΙ Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Από τους Παρίσιους, τους πρώτους κατοίκους της πόλης που φοβούνταν μήπως «τους πέσει ο ουρανός στο..
Ιστορία Εικονογραφημένη
Ηλεκτρονικό κατάστημα Πάπυρος Online

80 ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ

Τα μυστήρια και τα εγκλήματα του Στάλιν

του ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Ήταν μια εποχή που η Σοβιετική Ένωση, η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου μέχρι τη διάλυσή της, το 1991, ξυπνούσε καθημερινά με το όνομά του στο στόμα. Το ανέφερε το ραδιόφωνο, ακουγόταν στα τραγούδια, γραφόταν στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων. Με αυτό, με το όνομα Στάλιν, βάφτιζαν εργοστάσια, κολχόζ, οδούς και πόλεις. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το πρόφεραν οι στρατιώτες που πήγαιναν προς τον θάνατο. Οι αντίπαλοί του που καταδικάστηκαν στην εσχάτη των ποινών σε στημένες δίκες, πεθαίνοντας το υμνούσαν. Για ένα μεγάλο διάστημα η επανάσταση του Οκτωβρίου του 1917 είχε ταυτιστεί με τον Στάλιν, ενώ η συμμετοχή του σε αυτήν ήταν αμελητέα.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ στη διάρκεια του 20ού αιώνα προχώρησε με γρήγορα βήματα. Μετά τον θάνατο του Στάλιν, το 1953, οι συνεργάτες του στο κόμμα τον αποκαθήλωσαν, αποκαλύπτοντας τα εγκλήματά του, καθαιρώντας τον από δόξα και τιμές, κηρύσσοντας την ούτως ειπείν αποσταλινοποίηση. Σε άλλες εποχές θα είχε επονομαστεί «μέγας». Ήταν ο άνθρωπος που αν και Γεωργιανός κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα τεράστιο κράτος, τη Σοβιετική Ένωση, μια παγκόσμια δύναμη που ξεπέρασε σε ισχύ τη Ρωσία των τσάρων. Οι φίλοι τον λάτρευαν και οι εχθροί τον θαύμαζαν. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ, τον αποκαλούσε «ο καλός θείος Τζο», ενώ ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας την εποχή του αγώνα κατά του Άξονα Γερμανίας - Ιταλίας - Ιαπωνίας, μιλώντας στο αγγλικό Κοινοβούλιο την ημέρα των ογδόντα χρόνων από τη γέννησή του, το 1959, είπε: «Μεγάλη η τύχη της Ρωσίας, που στα χρόνια βαρύτατων δοκιμασιών τη χώρα κυβερνούσε ο ιδιοφυής και ακλόνητος στρατηλάτης Στάλιν».

Ο γιος του παπουτσή

Ο Στάλιν λοιπόν, που το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, γεννήθηκε, σύμφωνα με την επίσημη χρονολογία, στην πόλη Γκόρι στις 21 Δεκεμβρίου (9 Δεκεμβρίου με το παλιό ημερολόγιο) του 1879. Ωστόσο αυτή είναι μια χρονολογία πλαστή, διότι την πραγματική, την 6η Δεκεμβρίου του 1878 (είναι γραμμένη στο ληξιαρχείο), την άλλαξε ο ίδιος για δικούς του λόγους. Δεν ήταν βεβαίως η μοναδική λαθροχειρία του. Ολόκληρη η ζωή του ήταν γεμάτη επινοήσεις, αποκρύψεις, κατασκευές, εξαφανίσεις στοιχείων και προσώπων, αλλοιώσεις φωτογραφιών και ασφαλώς δολοφονιών που έμοιαζαν με ατυχήματα, με φυσικούς θανάτους, ακόμα και με αυτοκτονίες. Σύμφωνα με τον Ρατζίνσκι, ο Στάλιν άλλαξε μια σειρά από χρονολογίες και γεγονότα της ζωής του όταν έγινε Γενικός Γραμματέας του κόμματος, επειδή δεν ήθελε να γνωρίσει ο κόσμος τη μυστική ζωή του ως επαναστάτη, που τότε έφερε το όνομα Κόμπα.

Γονείς του ήταν ο αγρότης-παπουτσής Βησσαρίων (Μπέσο) Ιβάνοβιτς Τζουγκασβίλι και η σύζυγός του Αικατερίνη (Κέκε) Γκεόργκιεβνα, η οποία τον μικρό Ιωσήφ τον φώναζε Σόσο. Επειδή τα προηγούμενα αγόρια της πέθαναν, η Αικατερίνη έταξε τον Σόσο στον Θεό ως ευγνωμοσύνη για τη ζωή που του χάρισε και αποφάσισε να τον κάνει ιερωμένο. Ωστόσο, ακόμα και η παιδική ζωή του εξακολουθεί να είναι σκοτεινή. Σύμφωνα με τις φήμες, ο Στάλιν αποκαλούσε τη μητέρα του πόρνη, ενώ δεν είχαν επικοινωνία από την εποχή που έγινε η επανάσταση. Γιατί; Διότι είχε ακούσει πως πραγματικός του πατέρας ήταν ο διάσημος περιηγητής Πρζεβάλσκι με τον οποίο έμοιαζε. Ίσως αυτά τα έλεγαν επειδή ο Μπέσο έπινε και χτυπούσε την Κέκε. Σε κάθε περίπτωση, ο Σόσο μεγάλωσε σε συνθήκες βίας και αθλιότητας. Όταν ο πατέρας εγκατέλειψε το σπίτι, ο μικρός έγινε θρασύς και βίαιος και η μητέρα του τον χτυπούσε. Επομένως, ήταν θείο δώρο που το 1888 ο Σόσο μπήκε στο Ιερατικό Διδασκαλείο του Γκόρι. Η εκπαίδευση στη σχολή ήταν αυστηρότατη και ο κοντός, καχεκτικός και βλογιοκομμένος νεαρός αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες. Είχε και ένα πρόβλημα στο πόδι.

Όταν τελείωσε με άριστα, το 1894, μπήκε στην Ιερατική Σχολή της Τιφλίδας, πρωτεύουσας της Γεωργίας. Εκεί είχαν μεγάλη απήχηση οι ιδέες του Μαρξ, οι οποίες αναπτύσσονταν στη Ρωσία εξαιτίας της καταπιεστικής εξουσίας που ασκούσε ο τσάρος. Ο φτωχός Σόσο γοητεύτηκε από τις μαρξιστικές συζητήσεις, και ενώ ήδη είχε αρχίσει να γράφει ποιήματα, προσχώρησε στο επαναστατικό κίνημα και απέκτησε καινούργιο όνομα: Κόμπα. Ο Κόμπα ήταν ένας λογοτεχνικός ήρωας, ο Γεωργιανός Ρομπέν των Δασών που λήστευε τους πλούσιους και έδινε τα λεφτά στους μη έχοντες. Ο Ιωσήφ-Σόσο-Κόμπα αμφέβαλλε πλέον για την ύπαρξη του Θεού. Διάβαζε απαγορευμένα βιβλία, απέκτησε φίλους και εχθρούς και αποκαλύφθηκε η πραγματική φύση του: ήταν κλειστός χαρακτήρας, εκδικητικός, όταν οργιζόταν τα μάτια του πετούσαν φλόγες. Το 1899 σταμάτησε τη σχολή και πήγε να δουλέψει στο κεντρικό Αστεροσκοπείο της Τιφλίδας ως παρατηρητής-αριθμογράφος: ήταν η πρώτη και η τελευταία δουλειά του.

Το 1898 έγινε στο Μινσκ το παράνομο ιδρυτικό συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος όπου αποφασίστηκε η ίδρυση τοπικών επιτροπών σε όλη τη χώρα. Στην επιτροπή που δημιουργήθηκε στην Τιφλίδα συμμετείχε και ο Κόμπα. Την ίδια εποχή ο Λένιν πήγε στο εξωτερικό και ίδρυσε μια εφημερίδα, την Ίσκρα, τη Φλόγα, που έπρεπε να μοιράζεται στη Ρωσία για να ξεσηκώνει τα πλήθη. Το 1900 στην Τιφλίδα έγινε μια αιματηρή διαδήλωση εργατών, υπό τη σημαία των ιδεών του Λένιν. Οι διοργανωτές συνελήφθησαν αλλά ο Κόμπα κατάφερε να εξαφανιστεί. Εν τω μεταξύ, και ενώ η αστυνομία τον καταζητούσε, απολύθηκε από το αστεροσκοπείο· κατέφυγε στο Βατούμ, ένα ήσυχο λιμάνι στη Μαύρη Θάλασσα, όπου συνέχισε την παράνομη επαναστατική δουλειά του.

Γρήγορα ο Κόμπα έγινε ηγέτης του κόμματος στο Βατούμ, οργανώνοντας διαδηλώσεις που πνίγηκαν στο αίμα. Στην αστυνομία καταγράφηκαν οι δραστηριότητές του, αλλά ο ίδιος ήταν άφαντος. Κάποια στιγμή τον συνέλαβαν και τον έκλεισαν στη φυλακή για πρώτη φορά. Εκεί υπέστη ξυλοδαρμό με τους υποκόπανους των όπλων αλλά άντεξε. Στη συνέχεια εξορίστηκε στην επαρχία του Ιρκούτσκ, όπου έμαθε πως στις 30 Ιουλίου του 1903 στις Βρυξέλλες πραγματοποιήθηκε το όνειρο του Λένιν: το μυστικό συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος. Το κόμμα τότε χωρίστηκε σε δύο μέρη: την πλειοψηφία ή μπολσεβίκους υπό τον Λένιν και τη μειοψηφία ή μενσεβίκους με ηγέτες τον Πλεχάνοφ και τον Μάρτοφ. Λίγο αργότερα ο Κόμπα δραπέτευσε, συνελήφθη αλλά και πάλι δραπέτευσε. Τότε γνωρίστηκε με τον Σεργκέι Αλιλούγεφ και την οικογένειά του, με την οποία έμελλε να συνδεθεί στενότερα.

[ Περισσότερα στο τεύχος... ]

Μάρτιος 2010 #501 - 4,50€

 3 ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ
του Διονύση Ν. Μουσμούτη
Διαβάστε περισσότερα >>
 6 Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ
 του Σωτήρη Πετρόπουλου
Διαβάστε περισσότερα >>
 16 Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΛΑΛΛΑ
του Νίκου Λούντζη
Διαβάστε περισσότερα >>
 26 Η ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1821-1831
του Ιωάννη Σ. Παπαφλωράτου
 38 Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821
του Βαγγέλη Γεωργίου
 48 ΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ, ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
του Γιώργου Ρούβαλη
 60 ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ, Η ΑΙΩΝΙΑ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
του Ελευθερίου Ηλ. Καντζίνου
Διαβάστε περισσότερα >>
 68 Ο «ΓΕΥΣΤΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ» ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΡΥΠΑΝΙΣΜΟΥ
του Χρήστου Λάζου
Διαβάστε περισσότερα >>
 78 ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΗΣ ΣΦΙΓΓΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ
του Φίλιππου Φίλιππα
 80 ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ
του Φίλιππου Φιλίππου
Διαβάστε περισσότερα >>
 94 ΛΩΡΕΝΣ ΚΑΙ ΤΖΕΡΑΛΝΤ ΝΤΑΡΕΛ, Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ
του Σπυρίδωνος Γ. Πλουμίδη
 103 Ο ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ
της Αμάντα Σκαμάγκα
 112 Βιβλία και Ιστορία
ΔΙΟΝΥΣΗΣ Ν. ΜΟΥΣΜΟΥΤΗΣ
 ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ

120 Τέχνη και πολιτισμός ΤΟΝΙΑ ΜΑΚΡΑ

122 Θέατρο και Ιστορία ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΡΑΠΑΝΑΚΗ

124 Ιστορία στο Διαδίκτυο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΘΕΝΙΤΗΣ

128 Γιατί το λέμε έτσι; ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΚΡΙΜΠΑΣ

129 Το Σταυρόλεξο του 21ου αιώνα ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΘΕΝΙΤΗΣ


ΠΑΠΥΡΟΣ ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ Α.Ε
Πανεπιστημίου 46, Αθήνα, 106 78
Τηλ.: 210 3611880
info@istoria.gr - letters@istoria.gr
Παρουσίαση εκδήλωσης
Εκδοτικός οργανισμός Πάπυρος - Σχεδίαση απο την Webstart - Web hosting απο την Cityhost