Περιοδικό Ιστορία
Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΗΛΑΣ
Καταστάσεις κωμικά σουρεαλιστικές αλλά και βγαλμένες κατευθείαν μέσα από την καρδιά ...
Ιστορία Εικονογραφημένη
Ηλεκτρονικό κατάστημα Πάπυρος Online

76 Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΩΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ ΒΕΡΣΑΛΛΙΩΝ

ΤΟΝ Αύγουστο του 1914, η Ευρώπη τυλίχθηκε στις φλόγες, καθώς η μία μετά την άλλη όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις κήρυτταν τον πόλεμο στα κράτη του αντίπαλου συνασπισμού. Ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα, είχαν διαμορφωθεί τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα: α. η Τριπλή Συμμαχία ή Συμμαχία των Κεντρικών Αυτοκρατοριών (Αυστροουγγαρία, Γερμανία και Ιταλία2) και β. η Τριπλή ή Εγκάρδια Συνεννόηση (Γαλλία, Μεγ. Βρετανία και Ρωσία). Σταδιακά, στον πόλεμο εισήλθαν τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη και πολλές χώρες από άλλες ηπείρους. Παρά τις αρχικές ελπίδες όλων των εμπλεκομένων για σύντομο τερματισμό των εχθροπραξιών, ο πόλεμος διήρκεσε επί τέσσερα χρόνια. Κατά τη διάρκεια των ετών αυτών, ο Γερμανός Αυτοκράτορας Γουλιέλμος Β’ κατέβαλε δύο τουλάχιστον πολύ σοβαρές προσπάθειες για την επίτευξη μίας δίκαιης ειρήνης. Τελικώς, το φθινόπωρο του 1918, οι περιφερειακοί σύμμαχοι της Γερμανίας άρχισαν να κάμπτονται. Την 29η Σεπτεμβρίου, οι Βούλγαροι υπέγραψαν ανακωχή με τους αντιπροσώπους των κρατών της Συνεννοήσεως στη Θεσσαλονίκη. Την 30ή Οκτωβρίου, ο Τούρκος υπουργός Ναυτικών Χουσεΐν Ραούφ υπέγραψε ανακωχή (ως αντιπρόσωπος του Σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ’ Βαχιντεντίν), ευρισκόμενος επί ενός βρετανικού πλοίου στα ανοικτά του κόλπου του Μούδρου, στη Λήμνο. Την 3η Νοεμβρίου, έκαναν το ίδιο και οι αντιπρόσωποι του αυτοκράτορα της Αυστροουγγαρίας (στη βίλα Τζούστα κοντά στην Πάντοβα)3. Η Βιέννη είχε ζητήσει ανακωχή ήδη από την 4η Οκτωβρίου. Λίγες ώρες νωρίτερα, η νέα γερμανική κυβέρνηση υπό τον πρίγκιπα Μαξιμιλιανό της Βάδης απέστειλε μία επιστολή προς τον Αμερικανό πρόεδρο, ζητώντας του τη σύναψη ανακωχής. Αυτή θα εδραζόταν επί των παρακάτω διακηρύξεων του Ουΐλσον: α. των δεκατεσσάρων σημείων, της 8ης Ιανουαρίου 1918, β. των τεσσάρων αρχών της 11ης Φεβρουαρίου 1918, γ. των τεσσάρων στόχων της 4ης Ιουλίου 1918 και δ. των πέντε ειδικών ζητημάτων της 27ης Σεπτεμβρίου 1918. Είναι αξιοσημείωτο ότι επί μήνες τα αεροπλάνα των Δυτικών «βομβάρδιζαν» τις γερμανικές γραμμές, αλλά και διάφορες πόλεις στα μετόπισθεν με φυλλάδια που περιείχαν τη Διακήρυξη των δεκατεσσάρων σημείων. Σκοπός τους, όμως, δεν ήταν η επίτευξη ενός έντιμου συμβιβασμού και ο τερματισμός του πολέμου αλλά ο κλονισμός του ηθικού και του μαχητικού σθένους των Γερμανών, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων4. Ο Αμερικανός πρόεδρος απάντησε με τη μορφή διακοινώσεως την 8η Οκτωβρίου, εγκαινιάζοντας έναν άτυπο διάλογο με το Βερολίνο. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Αγγλογάλλων. Ο Ουίλσον αξίωνε την έναρξη διαπραγματεύσεων για την εφαρμογή του περιεχομένου των διακηρύξεών του και την απόσυρση των γερμανικών στρατευμάτων από τα εδάφη των κρατών της Συνεννοήσεως. Οι γερμανικές δυνάμεις ήταν εγκατεστημένες από τις αρχές περίπου του πολέμου εντός της γαλλικής επικράτειας και είχαν καταλάβει εξ ολοκλήρου το Βέλγιο. Δύο μόλις ημέρες μετά, το Βερολίνο απάντησε θετικά, προτείνοντας τη συγκρότηση μίας μεικτής επιτροπής, η οποία θα επιλαμβανόταν των συνθηκών της εκκενώσεως. Την 14η Οκτωβρίου, η Ουάσινγκτον απέστειλε μία νέα διακοίνωση, συντεταγμένη σε ιδιαίτερα προκλητικό τόνο, η οποία αξίωνε αφ’ ενός τον μονομερή καθορισμό από τις δυνάμεις της Συνεννοήσεως των διαδικασιών ανακωχής και εκκενώσεως των συγκεκριμένων εδαφών και αφ’ ετέρου την καθαίρεση του Γερμανού αυτοκράτορα (Κάιζερ) και τον σχηματισμό μίας αντιπροσωπευτικής γερμανικής κυβερνήσεως με την οποία θα διεξάγονταν οι διαπραγματεύσεις. Ο τελευταίος όρος προκάλεσε κατάπληξη και οργή στο Βερολίνο διότι αποτελούσε ευθεία παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας. Άλλωστε, τα μέλη του Οίκου των Χο(χ)εντσόλερν ήταν μάλλον προσφιλή στον λαό. Στα ανώτερα κλιμάκια της χώρας προκλήθηκε σάλος. Οι στρατηγοί, οι οποίοι ως τότε πίεζαν για τη σύναψη ανακωχής, μετέβαλαν άποψη και συνιστούσαν πλέον την άμεση διακοπή των διαπραγματεύσεων. Εντούτοις, η κυβέρνηση και ο πρίγκιπας Μαξιμιλιανός προσωπικά, συμμεριζόμενοι το κοινό αίτημα για τη σύναψη μίας έντιμης ειρήνης, δεν διέκοψαν τις διαπραγματεύσεις. Την 20ή Οκτωβρίου, το Βερολίνο απέστειλε την απάντησή του στην Ουάσινγκτον. Η Γερμανία έκανε ένα ακόμα βήμα πίσω και αποδεχόταν τον μονομερή καθορισμό από τους αντιπάλους της των όρων της ανακωχής και της εκκενώσεως. Το Βερολίνο, όμως, ουδεμία μνεία έκανε για καθεστωτική μεταβολή.

[ Περισσότερα στο τεύχος... ]

Ιούλιος 2007 #469

 89 ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣ
του Γιώργου Μακαρόνα
 30 ΙΒΑΝ Γ’ Ο ΜΕΓΑΣ, ιδρυτής του ρωσικού κράτους (Μέρος Β’)
του Λυκούργου Αρεταίου
 98 ΟΝΤΡΕΫ ΧΕΠΜΠΟΡΝ, η ενσάρκωση της γοητείας
του Φίλιππου Φίλιππα
 76 Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΩΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ ΒΕΡΣΑΛΛΙΩΝ
Πριν από λίγες ημέρες, συμπληρώθηκαν ενενήντα τρία χρόνια από τη δολοφονία του διαδόχου του θρόνου
της Αυστροουγγαρίας Φραγκίσκου-Φερδινάνδου και
της συζύγου του Σοφίας από Σέρβους τρομοκράτες
στο Σεράγεβο (την 28η Ιουνίου 1914). Το γεγονός αυτό απετέλεσε την αφορμή για την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. H Γερμανία εισήλθε στον πόλεμο αυτό πανίσχυρη στρατιωτικά, με ακμάζουσα βιομηχανία, ευημερούσα οικονομία και έχοντας επιτύχει ένα υψηλό μορφωτικό επίπεδο για
τους κατοίκους της1. Το 1918, οι Γερμανοί είχαν πλέον κουραστεί από τον πόλεμο και υπήρχε διάχυτο το αίσθημα περί υπογραφής μίας έντιμης ειρήνης χωρίς νικητές και ηττημένους. Στο παρόν άρθρο, θα περιγραφούν τα γεγονότα από την υποβολή του αιτήματος των Γερμανών για ανακωχή (την 3η Οκτωβρίου 1918) έως την υπογραφή απ’ αυτούς
της Συνθήκης των Βερσαλλιών (την 28η Ιουνίου 1919).

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ Σ.ΠΑΠΑΦΛΩΡΑΤΟΣ Διεθνολόγος-Δρ Πανεπιστημίου Αθηνών
Διαβάστε περισσότερα >>
 64 Ο ΚΑΙΑΔΑΣ ΚΑΙ Η ΒΡΕΦΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Η οποιαδήποτε «συναισθηματική» προσέγγιση και μελέτη
της αρχαιοελληνικής κοινωνίας είναι σε λάθος κατεύθυνση, και τούτο επειδή είχε κριτήρια διαφορετικά από τα δικά μας. Η σημερινή χριστιανική ηθική είναι λογικό να απορρίπτει συνήθειες των αρχαίων
―όπως η έκθεση βρεφών ή η βρεφοκτονία― που παγιώθηκαν λόγω κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών. Έχει όμως αποδεχθεί πολλές άλλες. Με τη βρεφοκτονία έχει ταυτιστεί και ο Καιάδας, όπου θρυλείται ότι πετούσαν τα μη αρτιμελή βρέφη. Τα σύγχρονα στοιχεία αποδεικνύουν ότι αυτό είναι ιστορικό λάθος. Βρεφοκτονία γινόταν, αλλά είναι αμφίβολο αν πετούσαν τα βρέφη σε κάποιο βάραθρο. Μύθος και πραγματικότητα για μια απάνθρωπη πλευρά της αρχαίας κοινωνίας, που όμως μας κληροδότησε την ...έκτρωση, τη σύγχρονη βρεφοκτονία.

Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΟΣ
Διαβάστε περισσότερα >>
 50 Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΡΑΚ ΣΤΟ ΚΟΥΒΕΪΤ
του Ελευθέριου Καντζίνου (Μέρος Β’)
 44 ΕΝΟΠΛΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΧΕΡΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

1935: ΕΝΟΠΛΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ
ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Το 1935 ήταν τραυματική χρονιά για τους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας, καθώς ποικίλα γεγονότα έθεσαν
σε δοκιμασία τις ομαλές πολιτικές εξελίξεις.

Γράφει ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΤΕΦ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ Δημοσιογράφος
Διαβάστε περισσότερα >>
 8 ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ
του Γιώργου Σ. Δαμιανού
 16 19ος ΑΙΩΝΑΣ: Η ΚΙΝΑ ΚΛΕΙΣΤΗ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ
O 19ος αιώνας χαρακτηρίζεται από
τη γοργή εξάπλωση
του εμπορίου σε όλη σχεδόν την υφήλιο,
με πρωτοβουλία
των χωρών και
των επιχειρηματιών
της Δύσης. Είναι
η εποχή που
ο οικονομικός ανταγωνισμός μεταξύ των δυτικών χωρών και η αναζήτηση νέων αγορών για προμήθεια πρώτων υλών και διάθεση βιομηχανικών αγαθών αποκτά τρομακτικές διαστάσεις. Μέσα στον κυκεώνα αυτών των γοργών, σε σχέση με το παρελθόν, εξελίξεων, εκείνοι που κατεξοχήν επλήγησαν ήταν όσοι προσπάθησαν να αντιταχθούν ή δεν μπόρεσαν εγκαίρως να προσαρμοστούν
στις πολιτικές, επιστημονικές και οικονομικές αλλαγές.

Γράφει ο
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΤΑΒΟΣ
Ιστορικός - Υπ. Διδάκτωρ
Πανεπιστημίου Αθηνών
Διαβάστε περισσότερα >>
 ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ
114  Θέατρο και Ιστορία: «Επτά λογικές απαντήσεις»,
«Η Τέχνη του κυρίου Χάαρμαν»,«Ναπολεοντία».
118  Το ιστορικό βιβλίο 124  Διάλογος με τους αναγνώστες. 126  Γιατί το λέμε έτσι; 127  Το ιστορικό Σταυρόλεξο. 128 Καταγωγή ονομάτων και τοποωνυμίων.

 104 ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, η “Ιερά Πόλις”
του Γιώργου Λ. Κωνσταντόπουλου
 ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ
114 Θέατρο και Ιστορία: «Επτά λογικές απαντήσεις»,
«Η Τέχνη του κυρίου Χάαρμαν»,«Ναπολεοντία».
118 Το ιστορικό βιβλίο 124 Διάλογος με τους αναγνώστες. 126 Γιατί το λέμε έτσι; 127 Το ιστορικό Σταυρόλεξο. 128 Καταγωγή ονομάτων και τοπωνυμίων.
ΠΑΠΥΡΟΣ ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ Α.Ε
Πανεπιστημίου 46, Αθήνα, 106 78
Τηλ.: 210 3611880
info@istoria.gr - letters@istoria.gr
Παρουσίαση εκδήλωσης
Εκδοτικός οργανισμός Πάπυρος - Σχεδίαση απο την Webstart - Web hosting απο την Cityhost